حضرت آیة اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی در 23 شوال سنۀ 1374 هجری قمری در طهران دیده به جهان گشود. والد ایشان عارف کامل و سالك واصل، حضرت علّامه آيةاللَه العظمى حاج سيّد محمّد حسين حسينى طهرانى می باشد
آیة اللَه حاج سید محمد‌محسن حسینی طهرانی بعد از گذشت مدت کوتاهی از ولادت، در معیّت والد مکرّم خویش به شهر نجف مهاجرت نموده و تا 2 سالگی در آن شهر سکنی گزیدو پس از آن به همراه حضرت والد مکرّم به طهران مراجعت نموده و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه علوی گذراندند. از 11 سالگی به تحصیل علوم دینی و اکتساب معارف الهیه پرداخت و تحصیلات مقدّماتی علوم دینی را در مدرسه آیةاللَه مجتهدی گذراندند.
ایشان در سنۀ 1389 هجریه قمریه در سنّ 15 سالگی به امر والد خویش به قم، هجرت کردند. و پس از 14 سال اقامت و تحصیل، به درجه اجتهاد نائل آمدند.
«رسائل» را نزد آیةاللَه ابوالقاسم غروی تبریزی و «کفایتین» را نزد آیةاللَه احمد پایانی درس گرفت. در درس خارج اصول آیةاللَه وحید خراسانی به مدت 5 سال حضور یافتند و در درس خارج فقه آیةاللَه حائری یزدی نیز شرکت نمودند. در علم رجال نیز از آیةاللَه سید موسی شبیری زنجانی استفاده نمودند.
در فلسفه، کتاب «منظومه» سبزواری و یک جلد از کتاب «اسفار» صدرالمتألهین رضوان اللَه علیه را نزد والد خویش، علامه حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی فراگرفتند و بخش‌هایی از اسفار را از آیةاللَه مرتضی مطهری رحمه اللَه استفاده نمودند. همچنین به امر والد خویش، به محضر استاد بی‌بدیل، علامه دهر، آیة اللَه العظمی حاج سید محمد حسین طباطبائی تبریزی می‌رسیدند و از محضر نوارنی آن بزرگمرد بهره می‌بردند.
از آنجا که والد ایشان در سنۀ 1400 هجریه قمریه به مشهد و عتبه بوسی آستان عرش‌بنیان قُدس رضوی هجرت نمودند، ایشان نیز در معیّت والد خویش به مشهد رضوی هجرت نمودند.
حضرت آیة اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی در سنۀ 1413 هجریه قمریه به امر والد خویش علامه طهرانی بار دیگر به مدینۀ طیّبۀ قم، مراجعت نموده، به تدریس خارج فقه و اصول و فلسفه و حکمت همت گماشتند و شروع به تألیف دورۀ «علوم و مبانی اسلام و تشیع» نمودند.
سرانجام قلبى كه يك عمر براى اعتلاى كلمه توحيد و تبيين مقام ولايت كلّيّه الهيّه و دفاع از حريم تشيّع و مبانى اصيل فرهنگ اسلامى می‌طپيد، در روز پنجشنبه 26 شعبان 1440 هجری قمری در عتبۀ مقدّسه حضرت ثامن الائمّه علىّ بن موسى الرّضا عليه آلافُ التّحيّة و الثّناء از حركت باز ايستاد و در رواق دارالحجة حرم شریف رضوی مدفون گشت.